1. Wat is rouwen? – Een heel diepe wond genezen!
Alleen rust, aandacht en liefdevolle verzorging door de tijd heen kunnen genezing brengen aan jouw diepe, pijnlijke, geestelijke wond.
Rouwen is een veranderingsproces, waarin je nare ervaringen overgroeit.
Je wordt nooit meer de oude. En er blijft altijd een litteken achter, dat je zo nu en dan weer herinnert aan wat gebeurd is.
Door een crisis kom je bij je eigen kern en wordt er licht op aspecten van het leven geworpen, waar je anders niet naar zou kijken!
De rouw zal net zo zwaar zijn, als de liefde sterk was. Er is moed en toewijding voor nodig om je verlies te boven te komen.
De gevoelens die je overspoelen nu je een verlies hebt geleden, verdienen je aandacht.
Je kunt je verdriet alleen overstijgen, als je bereid bent het te ervaren, het toe te laten als onderdeel van het leven.
Je bent uit je vertrouwde wereld gevallen, je bent eenzaam en zoekt geruststelling door de aanwezigheid van iemand anders.
Misschien kun je geen spanning meer verdragen, omdat je zenuwen een tijdlang overbelast zijn geweest.
Bedenk:
De liefdesband met je dierbare overledene blijft ALTIJD bestaan!
Rouwen is naast het verlies van je geliefde, je eigen verdriet, jouw verlatenheid en ontreddering. Verdriet om het positieve wat er was, en misschien verdriet om het negatieve dat niet werd opgelost.
Bij een overleden vader of moeder missen kinderen (tijdelijk) beide ouders, omdat de blijvende ouder zo anders wordt dan hij/zij was en zelf ook door een rouwproces gaat.
Het is zinvol jezelf af te vragen: Schrijf in je schrift
1. Wat heb je verloren?
(De ziel is eeuwig, sterven is de geboorte naar een andere zijnswijze)
2. Wat voor band had je met ……………….. je overledene/je partner?
3. Was je je ervan bewust dat hij/zij zoveel voor je betekende?
4. Zo nee: hoe kwam dat dan?
Huilen mag!: De tranen die je huilt, zullen je helen en je leven vernieuwen. De enige veranderingen die nog kunnen plaatsvinden, voltrekken zich in jou.
Lachen: je mag ook positieve emoties hebben tijdens je rouwproces. Lachen is gezond! Daarmee verdwijnen je stresshormonen!
Vragen waarnaar we samen gaan kijken in de volgende blogs zijn:
a) Hoe kun je je verlies aanvaarden?
b) Waar zit je op dit moment mee (in je maag)?
c) Hoe verwerk je je gevoelens van woede, verdriet (om wat voorbij is en wat niet meer terugkomt), pijn, jaloezie, liefde, schuldgevoel (bepaalde zaken zijn misschien nooit uitgesproken).
d) Hoe laat je deze gevoelens vervolgens los?
Als je altijd maar doorholt, kun je jezelf verliezen.
Gevoelens hebben een functie, stop ze niet weg! Ze mogen er zijn. Vroeg of laat zoeken ze toch een uitweg. Vaak gaan onverwerkte gevoelens vast zitten in je lichaam, om je eraan te herinneren dat ze er nog steeds zijn. Gevoelens die je overspoelen nu je een geliefde hebt verloren, verdienen je aandacht.
Je kunt je verdriet alleen overstijgen, als je bereid bent het te ervaren, door de pijn héén te gaan.
Want waar je je tegen verzet blijft, en waar je naar kijkt en verwerkt, verdwijnt!
Zorgen / wensen (pak je schrift er weer bij en schrijf op)
Waar heb je zorgen om? ………………
Schrijf ze allemaal op.
Achter elke zorg, zit een wens.
Wat heb je nodig? .......................
Waar kan je dat halen? ..................
Vragenlijst: (schrift)
Om een beter inzicht te krijgen in je situatie, is het goed om de volgende opdracht te maken:
1. Wat is je verlieservaring, om wie ging het?
2. Wat gebeurde er?
3. Wat waren je reacties: negatief en positief?
4. Wat werd je geadviseerd te doen, en wat dééd je?
5. Wie was je het meest tot steun?
6. Gebeurde er iets dat het extra pijnlijk maakte?
7. Wat kun je leren uit deze verlieservaring?
8. Wat maakte je bang in verband met deze verlieservaring?
9. Wat maakt het nu gemakkelijker voor je?
10. Heb je eerdere verlieservaringen meegemaakt? Hoe oud was je en hoe heb je daarop gereageerd?
11. Hoe is je leven verlopen?
12. Hoe kom je je dag door?
Geef jezelf de tijd om erover ná te denken en ná te voelen…………..
Korte termijn suggesties bij verdoving / shock – Kies eruit wat bij jou past:
1. Wees vriendelijk voor jezelf. Verzet afspraken die spanning vergroten.
2. Je gedachten zijn ergens anders bij – wees voorzichtig met autorijden (bijsluiter medicijnen lezen!)
3. Bereid je activiteiten voor (een film met daarin een sterfgeval of scheiding = extra aangrijpend).
4. Zorg iedere dag voor rust. Rouwen = zwaar werk.
5. Kies vrienden die kunnen luisteren en begrip hebben.
6. Doe niet te veel op een dag. Je hebt minder energie.
7. Het is geen normale tijd. Accepteer je gedachten, je gevoelens en handelingen, hoe gek ze ook lijken.
8. Zoek een manier om jezelf te helpen – iedere dag/week steun. Bijvoorbeeld: ga naar je huisarts voor een gesprek; therapeut; ga een keer lunchen bij je vader en moeder, of een ander familielid, een goede vriend of vriendin of buren.
9. Doe alles wat voor jou positief en ontspannend is. Zoals lezen, muziek luisteren, wandelen.
10.Zoek de natuur op.
Wees alert bij
1. Blijvende verwarring
2. Geen zelfvertrouwen
3. Praten over allerlei zònder emoties
4. Blijvende boosheid, schuldgevoel, verdriet etc.
Ga in dat geval naar je huisarts, die je kan doorverwijzen.
Zoek een holistische therapeut!
GEZINSROUW
Je kunt je gezinsleden niet tot steun zijn, zoals je zou willen. Wel is het zo, dat als je een zwak moment hebt, een ander op zo’n moment juist sterk kan zijn.
Je ziet je kinderen/partner lijden en wilt de kar trekken, tot je merkt dat die kar voor jezelf te zwaar is.
Voor kinderen kan het moeilijk zijn dat hun ouders de kluts kwijt zijn. Ze zijn niet in staat om het verlies af te wenden.
Ieder rouwt op zijn eigen manier; de een wil naar het graf, de ander wil niet;
De een wil foto’s kijken, de ander niet.
Iedereen heeft zijn eigen band met de overledene. Het is wel goed dat je elkaar de ruimte hiervoor geeft.
Er is niet één manier van verliesverwerking.
Sociale steun
Kijk in je familie, vrienden- en kennissen netwerk: Bij wie kun je terecht voor emotionele steun, praktische hulp en ondersteuning bij de aanpassing die het verlies van je dierbare vereist?
VERSCHILLEN TUSSEN MANNEN EN VROUWEN
Weduwen zijn in de meerderheid. Vrouwen zoeken gemakkelijker hulp en tonen sneller hun emoties. Mannen laten hun verdriet niet zo gauw zien. Vrouwen hebben meestal een groter sociaal netwerk. Mannen zijn meer probleemoplossend gericht. Vrouwen zijn meer bezig met emoties en dagelijks huishoudelijk taken, (naast hun betaalde baan). In het traditionele leven hebben mannen meer te verliezen. Een man stopt zijn gevoelens vaak weg en rouwt innerlijk.
40% van de weduwen geeft aan op een of andere manier de overledene te hebben gezien (al of niet in een droom), gevoeld of gehoord.
Wat is jouw ervaring in deze? (schrift)
Jouw
- Lichaam
- Verstand/Geest
- Emoties/Gevoelens
- Intuïtie/Voorgevoel
moeten in balans zijn.
Waar het in therapie of zelfheling om gaat is:
VERTEL JE VERHAAL en ga daarmee naar je pijn, die door het aandacht te schenken en er liefdevol mee om te gaan, geheeld kan worden!!
YOU NEED TO TELL YOUR STORY!
(Zei Elisabeth Kübler-Ross, psychiater en rouwdeskundige, oprichtster van het eerste Hospice huis in Nederland)
Net zo vaak als jíj wilt en tot je er klaar mee bent.
--:--
